Mirbozorgi

Mia muzikilo ساز من

2010-03-09T15:37:00.007Z

El Kamparsita

2010-03-09T15:33:00.001Z

Mil fojojn mi decidis eliĝi el mia lito.

2010-03-09T15:22:00.001Z

Mil ... Mil fojojn mi decidis eliĝi el mia lito, iri eksteren kaj vidi la lumon de l' suno, senti la zefiron de la printempo, aŭdi la kanton de la birdoj. Sed mi refoje malvigliĝis. Eĉ turniĝi aliflanken mi ne volas.
Mi aŭdas la interkantojn de la paseroj...
Mil fojojn mi decidis vekiĝi, sed per kiuj muskoloj? Aĥ doloras mia fronto, kaj mentono ankaŭ.
Mi rememoras: Mallumo, insultoj, batoj, insultoj, doloroj, vipoj, pugnobatoj, piedbatoj, bastonoj, ripozetoj..., denovaj insultoj, batoj, pugne, piede, vipoj, la doloroj de la manoj, de la piedoj, de la rompitaj fingroj.
Mi ŝatas vidi mian vizaĝon, sed mankas al mi spegulo kaj ankaŭ lumo ne estas ĉi tie. Mi ŝatas vidi mian vizaĝon post kiam la musoj manĝis la okulojn. Kaj serpento suĉis la cerbon mian.
Mil fojojn mi decidis stariĝi kaj iri eksteren kaj vivi.
Eĉ se mi havus okulojn kaj orelojn, piedojn kaj manojn, kion pri ĉi tiu firma tomboŝtono, kiu fariĝis mia firmamento?

Angoro ĉiama

2010-03-09T15:21:00.001Z

Sentiĝas ĉiam ia angoro, kiam la nokto proksimiĝas kaj la krepusko disvastigas sin. La diabloj eliras el siaj kaŝejoj kaj komencas siajn malicojn.

Dumtage, ankaŭ tiu angoro akompanas. Kie oni forkuru por liberigi sin el tiu angoro. Ĉu el la nokto al la tago? El la tago al la nokto? El angoro al angoro. Prefere sin ĵeti en la sinon de la dormo.

Sed, kion pri la koŝmaroj?

Ŝerco je la nomo de Europanto

2010-03-09T15:15:00.005Z

Ĉi tie ili parolas pri Esperanto.

Rigardon!

2010-02-21T15:34:00.003Z

Nur rigardon ĵetu ĉiflanke, al ĉi tiu mizerulo! Via rigardo donos la tutan universon al mi. Ĝi donacos ĉiujn ridojn de la anĝeloj al mia koro. Ĝi verŝos en mian baskon, ĉiujn kantojn de l' kanarioj.

Hosein

2009-10-24T15:32:00.000+01:00

Noruzo نوروز

2009-03-18T09:51:00.004Z

نوروز فرا رسید. به تمام دوستان عزیزم این جشن و مراسم باستانی و عزیز را تبریک عرض می‏کنم. به امید شادمانی و پیروزی‏های فراوان در سال جدید

Noruzo (Nova tago) de 1388 alvenis. Mi gratulas al ĉiuj miaj karaj amikoj ĉi tiun antikvan karan festoceremonion. Kun espero de Feliĉo kaj sukceso.

Noruzo ترانه جاودانه نوروز اثر آشورپور

Onklo Noruzo عمو نوروز

Haĝi Firuz حاجی فیروز

Apero de Printempo جلوه بهار

Aj Botte Botte آی بته بته

La gratulo de Noruzo تبریک نوروزی

Zefiro de Farvardin نسیم فروردین

Estas primavero

2009-03-05T09:23:00.000Z

Malafabla

2009-03-02T09:33:00.001Z

From Iran Singer

Mia bona venu!

2009-03-02T09:14:00.002Z

El: Iran Singer

La sekreto de l' gajo

2009-02-19T14:53:00.003Z

Iun tagon, eta knabino estis pasanta en herbejo. Ŝi ekvidis papilion, kiu estis enkaptita inter dornoj. Ŝi liberigis ĝin tro zorgeme. La papilio, liberiĝinte ŝvebis, sinturnis kaj forflugis.
Post momento, la papilio alŝanĝita al bela feino aperis antaŭ la knabineto kaj diris al ŝi: "Pro via bonkoreco kaj afablo, mi elaŭdos vian korprofundan deziron."
La knabineto respondis post iom da pripenso: "Mi volas esti gaja."
La feino kurbiĝinte, mumuris ion en la orelon de l' etulino kaj poste malaperis.
Tempo pasis. La knabineto kreskis kaj ĉiam vivis gaje kaj tutfeliĉe, tiel, kiel ŝi ne troviĝis gaja homo en iu ajn lando.
Ĉiam, kiam oni demandis pri ŝia sekreto de l' gajo, ŝi dolĉe ridetante respondis: "Mi aŭskultis belan feinon."
Kiam ŝi maljuniĝis, la najbaroj, kiuj estis angoraj pro la kunmorteblo de la magia sekreto kun ŝi, modeste, insiste petis al ŝi: "Diru al ni, kion diris la feino."
La knabineto, kiu nun fariĝis virino maljuna kaj aminda, ridetis kaj diris: "La feino diris ke, sciu ke la vivo estas nenio pli ol sekundo; mallonga kaj elmaniĝa kiel la vivo de papilio. Do, vivu gaje kaj lasu gaje vivi la aliulojn."

Verkisto: Nekonata

El la gazeto: Danesh va Computer No.81 P.81

La sekreto de l' gajo

Velo 3-a

2009-01-20T14:19:00.006Z

Mi iomete malfrue skribas ĉi tiun raporton, pro la okupiteco.

En la vendredo 9-a Jan. 2009 / 20-a Dej 1387en la Irea-oficejo okazis la tria Velo sesio.

Mi iom pli frue ol la aliaj atingis tien kaj atendis por la Vel-emuloj. La amikoj iom post iom venis kaj je 4:20 komenciĝis la sesio.

Ne partoprenis du anoj de Velo, t.e. Kambiz Ghadiri kaj Keyhan Sayadpour. La unua pro la vojaĝo kaj la dua pro la laboro. Kambiz sendis mesaĝon kaj bedaŭris ke li ne povas partopreni en la sesio.

Anstataŭe novan partoprenanton ni havis, Majidi (Maĝidi) kiu memdire komencis Esperanton de kvin jaroj, kaj estas interesa pri la literaturo.

Tiu sesio estis pli pri "William Auld", tiu granda eminenta verkisto, poeto, recenzito kaj redaktoro de la Esperanto-mondo.

Biografieto de William Auld

AULD, William. 1924-2006. Skoto; vicestro de liceo. Eklernis Esperanton en 1937, sed aktiviĝis nur en 1947. Redaktoro de "Esperanto en Skotlando" (1949-55), de "Esperanto" de UEA (1955-58, 1961-62), de "Monda Kulturo" (1962-63), de "Norda Prismo" (1968-1972), de "La brita esperantisto" (de 1973), de "Fonto" (1980-87), literatura redaktoro de "Monato". Vicprezidanto de UEA (1977-80). Prezidanto de la Akademio (1979-1983).
/William Auld en Esperanta Antologio, 1984.

Unue ni spektis dosieron pps-an kiun mi ŝtel-prunteprenis el la paĝaro de Keyhan Sayadpour. Keyhan mem ne ĉeestis pro la profesiaj okupaĵoj, sed lia verko (la pps dosiero) plenigis lian vakuon.

Tiu dosiero estas mallonga prezentado de William Auld kaj lia kronologio, omaĝe al li pro lia forpaso. Mi rapide laŭtlegis la enhavon de tiu dosiero.

Poste mi laŭtlegis artikoleton sub la nomo "Mondo de infano" elektita el la libro de William Auld, "Pajleroj kaj stoploj". Tiu artikoleto estas la travivaĵo de ĉiuj ni, kiam ni fatale paŝas el la diafana, kristala, paradiza kaj bunta al la miasma kotplena mondo de aktuala brutala konduto de homaro.

Nu, tiun artikolon mi metas ĉi tie.

Mondo de infano

Kiam mi estis tre juna infano, kaj sekve pli naiva ol mi hodiaŭ estas, mi estis tre, tre dankema, ke mi vivas dum la 20-a jarcento, kaj ne "en la historio".
"En la historio" la homoj estis stultaj, kruelaj kaj malbonaj, sed feliĉe ĉiuj stultaĵoj, kruelaĵoj kaj malbonaĵoj estas jam forigitaj el la mondo, ĉiuj problemoj estas solvitaj, kaj la homoj estas raciaj, racie solvas ĉion laŭ evidentaj kriterioj de absoluta etiko.
En la historio ekzistis sklavoj, sed tia afero estas evidente fia, ke dum la 20-a jarcento sklavoj jam ne povas troviĝi. En la historio okazis militoj, sed la unua mondmilito tiel konsternis la ordinarajn homojn de la tuta mondo, ke milito ne plu povos okazi. En la historio la regantoj estis absolutismaj kaj kapriceme traktis siajn subulojn. Sed hodiaŭ la popolo regas, kaj kapricemo estas abolita. Dum jarmiloj daŭris abomenaĵoj, kiujn la 20-a jarcento subite, per la hela vidkapablo de la moderna vizio, trovis jam ne tolereblaj.
Hodiaŭ, pro la neŭtraleco de la Esperanto-movado, mi eĉ ne rajtas listigi ĉiujn abomenaĵojn, kiuj tiam ŝajnis al mi feliĉe postlasitaj en la ombroj de la historio, ĉar al multaj esperantistoj ili tute ne estas abomenaj!
Kiel infano - sed komprenble vere juna infano - mi estis plue profunde dankema, ke mi naskiĝis brito, ĉar Britujo estas la plej mirinda, grandioza kaj progresema lando de la mondo, kaj ĝin ĉiuj aliaj landoj admiras kaj respektas.
Seniluziiĝo malrapide eniris mian infanan mondon. Mi jam ne memoras la precizan tagon, kiam mi la unuan fojon konsciiĝis, ke mi - ho ve! ho ve! - ankoraŭ vivas "en la historio".

William Auld el "Pajleroj kaj Stoploj" P.94

Mondo de infano

Ĝian persan tradukon vi povas trovi de ĉi tie. Ankaŭ la sonan dosieron vi povas aŭskulti ĉi tie.

Poste ni aŭskultis kaj spektis la ŝercan poemon de ebrio. Mi faris videodosieron pere de ĝi kaj subtitolis ĝin. Tiu poemo estas ŝerca kaj ankaŭ mi ŝercis iomete kun la foto de William.

Reza Hasanlu legis sian sonĝon kiun li estis verkinta kiel rakonteto. Ĝi estas intima elkordevena rakonteto kiun vi povas legi kaj aŭskulti.

Mia sonĝo

Paŝinte sur la strato, mirinde mi vidis kelkajn homojn kiuj parolas Esperante. Do mi malrapide proksimiĝis al ili.
Mi salutis ilin, ankaŭ ili resalutis min. Ili estis kvin personoj. Mi iom babilis kun ili kaj poste proponis: "Ĉu ni iru kafejon?"
Du el ili diris: "Jes." kaj tri el ili: "Ne. Ĉar ni estas okupata kaj devas iri."
Fine Tomoko kaj Karlo restis, ili estis geedzoj.
Tomoko estis mezalta, iom grasa, kun longa nigra hararo, vestinta belan ĉemizon kun kimono. Karlo estis alta, malgrasa, kun vizaĝo iom nigra kaj serioza.
Ni eniris la kafejon. Mi laŭte Esperante diris: "Saluton!" Nekredeble, iu respondis min same Esperante: "Saluton!". "Ho! Kiom ni estas feliĉaj, ĉar tiu servistino ankaŭ parolas Esperante." Mi diris al miaj geamikoj.
Ŝi alkondukis nin ĉe tablo apud fenestro kaj donis al ni menuon kaj iris. Post kekaj minutoj mi rond-rigardis ĉirkaŭ la kafejon kaj vokis la servistinon. Ŝi rapide venis ĉe ni. Mi mendis kafon kaj Karlo same kiel mi, sed Tomoko petis oranĝsukon.
Mi demandis al Karlo: "De kiu lando vi venas?"
"Mi venas el Brazilo kaj Tomoko estas japana" Li diris.
Mia scivolemo ekscitiĝis: "Kie vi konatiĝis unu kun la alia?"
Ĉi foje Tomoko respondis: " Dum la Universala Kongreso okazinta en Jokohamo."
Karlo daŭrigis: "Dum la Kongreso ni estis kune kaj ankaŭ post ĝi mi restis unu monaton ĉe Tomoko. Kaj post kalkaj monatoj ŝi venis al Brazilo ĉe mi. Unu jaron post nia interkonatiĝo, finfine ni geedziĝis en Japanio.
La okuloj de Karlo jam brilis kaj li aldonis: "Esperanto proksimigas homojn unu al alia. Esperanto faciligas amikecon kaj ankaŭ geedziĝon.
Mi finis mian kafon kaj diris: "Mi deziras feliĉon por vi."
Rapide Tomoko diris ke, tiu servistino estas ŝia fratino, kaj ankaŭ ŝi estas sola, kaj ŝi... R I N G ... R I N G ...
Subite mia vekhorloĝo sonoregis...

Mia sonĝo

Mi bedaŭras ke la vekhorloĝo malhelpis al Reza por konatiĝo kun tiu nepre bela kaj aminda servistino. Sed tiu estis sonĝo, kaj mi deziras tian okazaĵon en la reala vivo.

Tiel nia sesio venis al la fino kaj la plej bona parto estis trinki teon kaj kafon kune kun bongustaj kukoj.

En la venonta sesio ni volas prezenti "Marjorie Boulton", kaj legi kelkajn ŝiajn verkojn.

P.S. Mi petas el ĉiuj niaj karaj amikoj kontribui al niaj sesioj, la partoprenontoj pere de artikoloj kaj paroladoj kaj la surretaj amikoj pere de artikoloj, sondosieroj, fotoj, ekstraktitaj fragmentoj el la verkoj de Marjorie Boulton kaj intervjuoj.

Velo 3-a

Melankolio de Mohsen

2008-12-24T17:35:00.001Z

Hieraŭ mi parolis Skype-e kun Mohsen. Li pridiris pri lastaj travivaĵoj kristnaskaj kaj novjaraj tagoj. Li estis studanta dum kvar jaroj en Imperial College en Anglujo. Li diris "Mi ne sentis la novjaron kaj kristnaskon en la unua jaro, sed en la dua, tria kaj la kvara jaroj mi sentis pli kaj pli forte la noviĝon de la jaro, la ŝanĝon de ĉio ĉi entute, ian freŝiĝon, denoviĝon, renoviĝon kaj ekkomencon."
Kaj li sentis nostalgion kaj malĝojon ke li ne estas tie kun siaj samstudanoj kaj danci, drinki, sin ĝojigi en la feritagoj de la nova jaro.
Nu, mi deziras al li kaj al ĉiuj, kiuj estas malgajaj pro ĉiu ajn kialo; gajecon kaj feliĉon kompletan.

Zamenhof-tago

2008-12-23T18:02:00.000Z

Alireza Komagxi afable akceptis nin en sia familia instituto de lingvolernado nomita Farahmand. Li ankaux estis nia gastiganto pro "la internacia ekzameno de ILEI" samtage matene. Oportune ni dankas al li pro afabla, zorga gastigado.
La programo komencigxis per la prezentado de fotoj el la Zamenhof-tagoj de kelkaj urboj tra la tuta mondo, far Keyhan Sayadpour.
Vidi la samidenojn en diversaj lokoj de la mondo donis senton de solidareco al cxirkaux 20 cxeestantoj.
Ahmad Reza Mamduhi paroladis pri la majstro kaj lia viveco. Li diris frazon el famulo ke "Estas homoj kiuj dume vivas, estas mortintaj kaj estas homoj kiuj mortis, tamen vivas, kaj vivos. Laux li Zamenhof estas unu el tiuj homoj, kiu vivos tro longe ol sia vivlongo.
Reza Torabi paroladis pri la rolo de interreto en la disvastigo de la lingvo. Li komencis pere de tiu frazo ke "se Zamenhof kun tiom da fervoro estus samtempa kun ni kaj korpvivus inter ni kaj volus entrpreni Esperanton, kion li farus kaj sinturnus al kiu medio? Kompreneble al Interreto." Li emfazis sur la uzo de Interreto kiel la plej tauxga ilo por disvastigi la lingvon kaj varbi novajn samcelanojn.
En la fino Hosein Mirbozorgi kantis kunludante gitaron kelkajn persajn kantojn.
Tiel ni rememorigis grandan nian karan majstron kaj tiele alian fojon ni pli firmigis nian decidon labori pli forte gxis la fina venko.

Velo 2-a

2008-12-20T14:01:00.000Z

Vendrede 5.Dec.2008 - 15.Azar.1387 ni havis la 2-an sesion de VELO (Vespero de Esperanto Literaturo) en IREA oficejo.
Kiam ni atingis tien, estis arda diskuto pri la propraj nomoj persaj en Esperanto, tio estas la nomoj de famaj poetoj, verkistoj aŭ karakteroj literaturaj aŭ aliterenaj. Ke ĉu ni devas aldoni -o finaĵon post iliaj nomoj aŭ ne, kiel Sa'di, Hafez, Ferdosi, k.t.p. Ni ne povis ĉerpi konsenton kaj la diskutdosiero restis melfermita.
Ekzempleroj de la lasta novbakita numero de "Irana Esperantisto" estis sur la tablo kaj aranĝis okulfrapan pitoreskon.
Reza Torabi laŭ la unua parto de la programo, prezentis faman verkistinon "Spomenka Ŝtimec" ( 1 2 ) kaj laŭtlegis ekstrakton de ŝiaj verkoj el la libro de "Vojaĝo en Esperanto-lando".
La dua parto estis dediĉita al Kejhan Sajjadpur por deklami siajn poemojn. Li keklamis du belajn poemojn. Unu el ili estis pri la amikeco kaj li en ĝi donis delikatajn admonojn al amiko...
En la tria parto f-ino Fahmi legis siajn tradukojn de jam forpasinta irana poeto "Qejsar Aminpur".

Fotis Kambiz Ghadiri:

From Vespero de Literaturo عصر ادبی

Velo 1-a

2008-12-20T13:40:00.000Z

"La Vespero de Literaturo" komencis sian laboron. VELO estas serio da monataj sesioj aŭ pli ĝuste kolokvoj por labori sur la literaturo de Esperanto.

Ni lanĉis ĝin kiel velo de ŝipo por aventuri en la oceano de Esperanto-literaturo.

La unua sesio okazis en vendredo 2008.11.7. Partoprenis dek partoprenantoj kaj ĝi konsistis el tri programeroj:

1. Post antaŭparolo de Reza Torabi pri la VEspera LiteraturO, li prezentis la libron(memdire iom kobolde li elektis tiun libron) "El la Verda biblio" kaj parolis pri ĝia verkisto, Izrael Lejzorowicz (1901-1942) kaj lia stilo kiel satiristo. Li ankaŭ laŭtlegis fragmentojn de la libro.

2. Ni aŭskultis unu el la belajn kantojn de Ĵomart, "Ĉio venas de l' nenio". Mi parolis pri Ĵomart kaj pri tiu kanto kiu laŭ mi havas nuancon el la poemoj de Kajjam, pri ĝia kaj simpleco kaj simpatio. Mi laŭtlegis la biografieton de Ĵomart kaj donis al la amikoj la adreson de lia paĝaro.

3. Reza Torabi deklamis ankaŭ satiran pikeman poemon de Julio Baghy "Estas mi esperantisto" el la libro de "Vojaĝo en Esperanto-lando" far Boris Kolker. Li ankaŭ prezentadis la trezoran libron de Kolker.

Kaj fine ni spertis la plej bonan parton de la sesio, kukojn de kermanŝah kaj teon, kaj oranĝosukon.

Perslinvan raporton vi povas legi ĉi tie.

Jen fotoj de la sesio:

From Vespero de Literaturo عصر ادبی

retmagazino: KARAPACO-PANORAMO

2008-01-29T07:49:00.000Z

retmagazino: KARAPACO-PANORAMO

Sinjoro Pacxjo

2006-10-28T16:42:00.000+01:00

Pacxjo havas multegon da mono. Pacxjo havas multekostan auton. Pacxjo havas grandiozan firmon. Mia nomo estas same kiel la nomo de la firmo de pacxjo. Mi cxiam kredis ke pacxjo nomis sian firmon lau mia nomo. Sed mi sciis hodiau ke inverse pacxjo estas nominta min lau sia firmo. Mi ege ofendigxis pro tio. Mi nun scias ke kial pacxjo povas ne vidi min de-semjn-al semajne sed li devas vidi sian firmon cxiutage . Mi skribis leteron al li:

" Saluton Sinjoro Pacxjo!

Estas longe ke mi ne vidis vin. Ne sentigxas via manko ,

cxar ke vi lasis cxekaron enhejme."

Turagx Hosejni Monjazi

Hamsxahri Jxurnalo

Tradukis: Mirbozorgi

La Radioaparato

2006-10-21T16:03:00.000+01:00

Estas kelkaj monatoj ke mi timas tusxi, ecx rigardi tiun ajxon. Mi timas ecx diri gxian
nomon. Nu sed mi penas kuragxigi min mem kaj elparoli la nomon de tiu ajxo.
Jes, gxia nomo estas "radioaparato". Timiga cxu ne?
Proksimume cxiam, kiam mi sxaltas gxin, gxi novajxas de sinekplodanto kiu eksplodis sin
kaj mortigis ie 10, ie 30, ie 57 ktp. da homoj kelktempe virinoj kaj geknaboj inter mortintoj.
En Irako, Afganujo, Pakistano, tie kaj tie cxi...
En aliaj tempoj oratoroj parolas kontraux tiu aux tiu cxi lando, grupo aux persono...
Verdire mi sentas timon ke iam la radio aparato me eksplodus sin kaj mortigus senkulpulon
t.e. min...
Povas esti ke mi devas sxangxi mian radioaparaton. Eble alia aparato estus pli trankvila
kaj pli pacema.

Irana astronauxto

2006-09-19T09:26:00.000+01:00

Intervjuo kun Anoushe Ansari

La unua ina spac-turisto pretigxas por...

La unua ina spac-turisto? La irandevena usona entreprenisto...

Spac-aventuroj...

Blogo de Anoushe Ansari

Blua,griza, nigra (debuto)

2006-09-14T10:17:00.000+01:00

Vi rikanis min
kaj vi ne sciis
ke mi sxtelis la pomon
de l' najbara gxardeno, kiom angore

Post mi la gxardenisto kuris rapide
Li vidis la pomon en via mano
Kaj kolereme rigardis al mi

Falis surteren la pomo mordita
kaj vi iris, sed ankoraux
por jaroj, en miaj oreloj, mallauxte
mallauxte
viaj pasxosusuroj gxenas min
Kaj mi pensante estas dronata en memdemando
ke...
kial nia eta hejmo
ne havis pomon.

Hamid Mosaddeqh

ESPERANTO PERDIS SIAN ...

2006-09-13T09:48:00.000+01:00

William Auld, la plej elstara Esperanto-verkisto, forpasis la 11-an de septembro. Li naskigxis la 6-an de novembro 1924, eklernis Esperanton en 1937 kaj aktivigxis en la Esperanto-movado en 1947, kiam li ankaux komencis serioze verki en Esperanto. En la Jubilea Jaro 1987 William Auld estis elektita kiel Honora Membro de Universala Esperanto-Asocio. Profesie li estis vicestro de liceo en la skota urbeto Dolaro...
Auld estis unu el la plej konataj kaj fekundaj kontribuantoj al la Esperanta kulturo, kiu auxtoris, tradukis aux redaktis plurajn dekojn da libroj. Li estas unu el la plej ofte premiitaj partoprenintoj de la Belartaj Konkursoj de UEA. Lia cxefverko estas la poeziajxo "La infana raso" (1956), kiu estas gxenerale konsiderata la pinta atingo de la Esperanta literaturo kaj kiu pro sia humanisma kaj porpaca mondrigardo farigxis kvazaux "nacia epopeo" esperantista. Aliaj poemaroj de Auld estas "Spiro de l' pasio" en la kolekto "Kvaropo" (1952), "Unufingraj melodioj" (1960), "Humoroj" (1969), "Rimleteroj" (kun Marjorie Boulton, 1976) kaj "El unu verda vivo" (1978). Liaj kolektitaj poemoj aperis en la volumo "En barko senpilota" (1987). Auld redaktis du eldonojn de "Esperanta antologio" (1958 kaj 1984), la panoraman antologion de Esperanto-tekstoj "Nova Esperanta krestomatio" (1991) kaj kelkajn aliajn antologiojn. Li verkis amason da eseoj, artikoloj kaj prelegoj por multaj gazetoj kaj Esperanto-arangxoj, kaj ili aperis ankaux libroforme en "Facetoj de Esperanto" (1976), "Pri lingvo kaj aliaj artoj" (1978), "Enkonduko en la originalan literaturon de Esperanto" (1979), "Vereco, distro, stilo: Romanoj en Esperanto" (1981), "Kulturo kaj internacia lingvo" (1986) kaj "Pajleroj kaj stoploj" (1986). En 1988 aperis lia enkonduko al la Esperantaj lingvo kaj movado "La fenomeno Esperanto".

Abunda estas ankaux la rikolto de tradukoj fare de Auld. Inter ili elstaras "Kantoj, poemoj kaj satiroj" de R. Burns (1977), "Epifanio" (1977) kaj "La sonetoj" (1981) de Shakespeare, "Aniaro" de H. Martinson (kun B. Nilsson, 1979), "La robaioj" de Omar Kajam (1980), "La graveco de la fideligxo" de O. Wilde (1987) kaj la trivoluma "La mastro de l'ringoj" de J.R.R. Tolkien (1995-1997), kiun li mem konsideris sia traduka cxefverko, dum plej kara al li estis "Jurgen" de J. Branch Cabell (2001).

Auld redaktis plurajn revuojn, i.a. "Esperanto en Skotlando" (1949-1955), "Esperanto" (1955-1958, 1961-1962), "Monda Kulturo" (1962-1963), "Norda Prismo" (1968-1972), "La Brita Esperantisto" (1973-1999) kaj "Fonto" (1980-1987), kaj kunlaboris kun aliaj gazetoj. Li verkis sennombrajn recenzojn kaj kelkajn lernolibrojn, i.a. "Esperanto: a new approach" (1965) kaj "Pasxoj al plena posedo" (1968). Auld estis vicprezidanto de UEA (1977-1980), membro de la Akademio de Esperanto (1964-1983) kaj gxia prezidanto (1979-1983).
En 1995 Auld ricevis la Premion Deguchi, en 1998 li farigxis la unua Esperantisto de la Jaro en la vocxdonado de "La Ondo de Esperanto", kaj en 2000 li gajnis la FAME-kulturpremion. Li estis ankaux honora prezidanto de Esperanta PEN-Centro. Ekde 1999 William Auld estis unuafoje kandidatigita por la literatura Nobel-premio.

fonto:www.abonu.com
raporto

Mi esprimas mian kondolencon al cxiuj esperantistoj tra la mondo.
Laux mi cxiu eminenta, fervora kaj laborema esperantisto estas stelo en Esperanto-cxielo.
Ili falas unu post la alia kaj cxiu esperantisto devas peni plenigi iliajn lokojn per sia fervoro kaj laboro.

Mia koro estas malgxoja

2006-09-13T09:44:00.000+01:00

Mia koro estas malgxoja
Mia koro estas malgxoja

Mi iras al la verando kaj fingrotusxas
la strecxitan hauxton de l' nokto
La lampoj de la rilato estas mallumaj
La lampoj de la rilato estas mallumaj

Neniu prezentos min
al suno
Neniu portos min al la bankedo de l' paseroj
Memoru la flugon
La birdo estas mortema

Foruqh Farrohxzad

La koverto de ...

2006-08-01T17:04:00.000+01:00

La koverto de libro de kiu mi tradukis la rakontojn antaue skribitajn en la blogo.
Sur la koverto: Dek sep etaj rakontetoj de nekonataj autoroj
selekto kaj traduko de:
Sara Tehranian

Tra la fenestro

2006-06-05T22:25:00.000+01:00

En hospitalo estis enlititaj du malsanaj viroj. Unu el ili havis permeson ke li sidigxu unu horon sur sia lito cxiu-posttagmeze. Lia lito estis apud la sola fenestro de la cxambro. Sed la alia malsanulo estis deviga ne sinmovi kaj kusxi cxiam flanken dorse al sia samcxambrano. Ili estis parolanta unu kun al alia por horoj; ili parolis kune el la edzino, familio, hejmo, militserva periodo aux el siaj feriadoj.

Cxiun tagon , tiu apudfenestra malsanulo sidis kaj raporte rakontis cxiujn okazajxojn, kiujn li vidis tra la fenestro. Fresxigxis la animo de la alia malsanulo pro auxdi pri la ekstera stato dum tiu unu horo.

Cxi tiu fenestro estis antaux gxardeno kiu havis belan lagon. La anasoj kaj cignoj nagxis sur la akvo de la lago kaj la geknaboj sin amuzis per siaj boatetoj. La agxaj arboj donacis specialan belecon al la ekstera pejzagxo kaj en la malproksima horizonto vidigxis bela bildo de la urbo.

Samtempe ke tiu viro estis rakontanta cxi tiujn detalojn, lia samcxambrano fermis siajn okulojn kaj imagis tiujn pitoreskajxojn .

Pasis tagoj kaj semajnoj.

Iun matenon, flegistino kiu alportis akvon por bani ilin renkontis kun la senanima korpo de la apudfenestra viro kiu estis forpasinta endorme kaj trankvile.

La flegistino multe malgxojis kaj petis el la hospitalaj servistoj lin elcxambrigi.

La alia viro petis ke ili loku lian liton apudfenestre. La flegistino faris gxin elkore kaj sxi eliris el la cxambro post certigxo pri la komforto de la viro.

Tiu viro sintrenis lante kaj dolorege al la fenestro por ke li jxetu la unuan rigardon eksteren. Li pensis ke finfine li mem povas vidi tiun mondon.

Li mirege renkontigxis kun muro.

Li vokis la flegistinon kaj demandis ke kio devigis lian samcxambranon pridiri tiajn korgxojigajn pejzagxojn. Respondis la flegistino : " Povas esti ke li volis kuragxigi vin, cxar fakte tiu viro estis blinda kaj li ecx ne povis vidi tiun muron.

Baghcxe Hxalil

2006-05-17T23:39:00.000+01:00

Damavand

2006-05-15T09:50:00.000+01:00

Hodiaŭ mi spektis la google maps. Ĝi estas vere miraklo. Mi vidis la satelitajn fotojn de Irano de NASA. Mia lando estas plej eble bela. Tiu plej granda, plej pova, scia kara Dio, kiel skulptisto kaj kiel pentristo skulptis kaj pentris la korpon de la tero. La bluo de Kaspia maro karesis miajn okulojn. Mi vidis kaj minkonfesis mian etecon

kaj malforton kaj ankaŭ mi iomete timis pro le sendefendeco de tiu juvelo nia. Aliel, mi vidis ĝian felon (la teron) apenaŭ penetrebla.

Ve al mia lando, mia mizera lando Ve al popoloj kiuj rigardas sin grandaj uloj. En la unua rigardo ne ekzistas iu sur la tero. Kaj la tero estas silenta kaj senmova malplena de viavanto.

Mi malvarmiĝe timis, kiam distingis la pompan, solenan Dámavánd tiom eta…

ّّّFiltrado

2006-05-10T06:58:00.000+01:00

Hieraŭ mi legis novaĵon kun suba rubriko, pro kiu mi ne povas ne gratuli al ĉiuj Irananoj.

" LA EKFUNKCIO DE LA CENTREJO POR FILTRADO (INTERRETON) DE IRANO" !!?

Mi renkontiĝis milojn da fojojn kun ĉi tiu tekstopaĝo en mia interretserĉilo : "Estimata uzanto! Vizito de tiu retpaĝo estas malpermesata."

Nu en la tempo en kiu ĉiuj landoj de la mondo penas faciligi la interkomunikadon de siaj popoloj, ni klopodas fari pli kaj pli baradon, filtradon kaj fermadon en nia lando.

Zakat ol elme naŝrohu En la araba lingvo ĝi signifas : la kompenco por la scio estas disvastigi ĝin…

Kien…??? Kion…??? Kiom…???

....!!

2006-05-02T23:53:00.000+01:00

Li estis paŝanta supren antaŭ mi. Li estis okupanta la mallarĝan vojon kaj estis paŝanta malrapide. Li haltis kaj devojiris pro mia protesto. Li rigardis min kun afabla rideto.

Kiam mi estis paŝanta malsupren el la montopinto, mi vidis tiun viron dufoje.

Li estis sidanta sur ŝtono kaj lia krura protezo estis apud li…

Reza Izi

Hámŝáhri Ĵurnalo

27 / 4 / 2006

La plej bela koro

2006-04-27T11:02:00.000+01:00

Iun tagon, juna viro estis staranta en la placo de urbo kaj pretendis ke en tiu regiono li havas la plej belan koron.

Multaj popoloj ĉirkaŭsvarmis.

Lia koro estis tute sana kaj estis sur ĝi neniu grato. Do ĉiuj konfirmis ke lia koro ja estas la plej bela koro inter kiuj ili vidis. La juna viro fierege pli laŭte daŭrigis laŭdi sian koron. Subite oldulo venis antaŭen kaj diris: " Sed via koro ne estas tiom bela kiom la mia ."

La juna viro kaj la aliaj rigardis al la koro de la oldulo. Lia koro estis batanta tutforte sed estis plena je stigmatoj. Partoj de lia koro estis prenita kaj pecoj estis anstataŭita; sed ili ne estis kovranta ĝuste la malplenajn fosojn kaj estis randoj dentovicaj sur lia koro. En partoj ekzistis profundaj sulkoj kiujn neniu peco plenigis.

La popoloj estis rigardanta lin gape kaj estis pensanta ke kiel tiu cxi oldulo pretendas ke li havas pli belan koron.

La juna viro almontris la oldulan koron kaj ridante diris : " Vi nepre sxercas….komparu vian koron kun la mia . Via koro estas nur manpleno da vundo, grato kaj trancxo."

Diris la oldulo : " Tio gxustas ; via koro sxajnas sana, sed mi neniam ŝanĝos mian koron kun la via. Ĉu vi scias, ĉiu stigmato estas montranto de homo al kiu mi estas doninta mian amon; mi apartigis parton de mia koro kaj donacis al li aux sxi. Iam li aŭ ŝi ankaŭ estas doninta parton de lia aŭ ŝia koro al mi kium mi metis je la loko de tiu el-mi-donita parto. Sed ĉar ke tiuj du pecoj ne estis ĝuste samformaj, mi havas randojn dentovicajn sur mia koro , kiujn mi karigas , ĉar ili estas memorigantoj la reciprokajn amojn inter du homoj.

Iuj tempoj mi donacis partojn de mia koro al iuj , sed ili ne donis ion el siaj koroj al mi. Ĉi tiuj profundaj sulkoj ili estas. Kvankam dolorigaj , sed ili estas memorigantoj, amojn kiujn mi havis. Mi esperas ke ankaŭ tiuj revenos iun tagon kaj plenigos ĉi tiujn sulkojn pere de mi-atenditaj pecoj. Do nun vi vidas ke kio estas la vera beleco!"

La juna viro sen iu dirajxo samtempe ke larmoj estis fluanta sur liaj vangoj iris al la oldulo, eligis pecon el sia juna kaj sana koro kaj pere de tremaj manoj donacis ĝin al la oldulo. La oldulo prenis kaj lokis gxin en sia koro kaj metis parton de sia maljuna kaj vundita koro sur la vundo de la junula koro.

La juna viro rigardis al sia koro ; Ĝi ne plu estis sana, sed ĝi estis pli bela ol ĉiamo. Ĉar ke amo estis penetranta el la oldula koro al la lia.

***************************************

2006-04-05T17:46:00.000+01:00

Mano 1
4/06

2006-04-05T10:10:00.000+01:00

Ĉi tiun pentraĵon pentris mia onta bofratino. Ĝi estas bela, ĉu ne? Ĝi estas unu el ŝiaj
unuaj pentraĵoj. Mi miris pro ŝia talento. Mi dankas al ŝi kiu permesis min, ornami mian blogon per ĝi.

Nouruzo

2006-03-28T19:47:00.000+01:00

Bonan Nouruzon (la festo de nova suna jaro) al cxiuj karaj amikoj. Mi deziras jaron plena je sukceso kaj gxojo kaj felicxo eternal.

Nouruzo

2006-03-28T16:09:00.000+01:00

Bonan Nouruzon (La plej grava nacia festo de irananoj kaj kelkaj aliaj landoj cxirkau Irano). Mi sendas cxi tiun gratulon iomete malfrue, sed ankorau ni havas tempon kaj nouruzo ne finigxis.
Mi deziras Jaron plena el felicxo, sukceso kaj sano. Havu sunajn tagojn kaj via vivo estu fruktoplena kaj verda.

Sanigaj Lokoj

2006-03-08T09:22:00.000Z

La suban tekston skribis mia kara amiko, Agavo

Gxi estas interesa. Mi citas gxin kaj ege gxojos ricevi viajn ideojn:

En Usono, krimbruliginto antawnelonge detruis pregxejetojn. En Irako, sunaista-sxiaista malamikeco detruis la Oran Moskeon en Samaro kaj aliajn moskeojn. Mi kredas je fidohavaj homoj devus pripensi zorgeme la perdon de sanktejoj, cxar sanktaj ejoj povas esti sanigaj ejoj.

Ni ne povos reintegraligi la pregxejojn kaj moskeojn, nek sanigi la emociajn vundojn de la homoj kiuj amis tiujn lokojn, aw detruis ilin. Tamen, ni ja povos zorgeme krei, en niaj kultejoj kaj en ni mem, sanon, amon, kaj belecon, kaj per tiuj kvalitoj laueble kunresanigxi kaj kunresanigi kun aliaj homoj.

VERA TREZORO

2006-03-02T06:17:00.000Z

Lerno de la internacia lingvo Esperanto/ La plej facila mondlingvo Uzebla por instruo kaj lerno en la klaso au kiel memlernolibro Áhmád Reza Mámduhi

Mi estis en la magazeno, kiam mia amiko Sro. Hasxemian eniris. Libro kun bela viola kovrilo kiu estis inter faldoj de jxurnal-papero en lia mano, palpebrumis al mi.

Mi kuriozigxis pri la libro, sed mi ne diris ion pri gxi. Post momento li mem montris la libron kaj mi gxin vidante ege gxojis. Jen la kovrilo de la libro. Bela…, cxu ne? Mi tralegis gxin kaj ege laudis la libron kaj gxian autoron, Sro. A.R. Mamduhi. Gxi estas profesie verkita kaj sxike aperita (VERA TREZORO).

Mi gratulas unue al iranaj esperantistoj kiuj nun disponas tiun trezoron kaj due al Sro. Mamdhi, kaj esprimas mian dankon al lia mosxto.

2006-02-27T16:46:00.000Z

Virino 1

donaco al "Suerea"

La aglo

2006-02-25T18:35:00.000Z

Iu trovis aglo-ovon kaj metis gxin en la neston de kokino. La aglo elovigxis kaj kreskis kun la aliaj kokidoj. Gxi faris samajn farojn de la kokinoj dum sia vivo; gxi fosadis teron por trovi vermojn kaj insektojn, flukis kaj de temp-al tempe baraktante iomete flugis super la tero.

Pasis jaroj kaj maljunigxis nia aglo.

Iun tagon gxi vidis pompan birdon super sia kapo en la nuba cxielo. Tiu birdo estis fluganta impone kontraux la densa ventofluo pere de etaj movoj de siaj oraj flugiloj.

Nia maljuna aglo mire gxin rigardis kaj demandis :"Kio gxi estas?"

"Gxi estas aglo , la regxo de la birdoj. Li apartenas al la cxielo kaj ni estas tera.", respondis gxiaj arbaro. Nia aglo vivis kiel kokino kaj mortis kiel kokino. Cxar gxi pensis ke gxi estas kokino.

Bela fenomeno

2006-02-04T12:23:00.000Z

Mia kara amiko Reza Hásánlu sendis min belajn fotojn kiujn mi donacas je permese de li. Reza Hásánlu estas lerta montogrimpanto kiu borne parolas Esperanto –n .

2006-02-04T11:53:00.000Z

La edzigx-petanto

2006-01-30T06:00:00.000Z

Li komencis laboradon por gajni monon. Li klopodis multajn jarojn por acxeti hejmon. Kiam li acxetis hejmon, gxi estis malplena. Li laboradis jarojn por plenigi gxin per la ajxoj. Li diris al si:"Mi devas acxeti auton. Kiam li acxetis auton post jaroj, cxio estis perfekta kaj ne mankis io.

Gxis…

Cxie kie li iris peti edzigxon,

Oni demandis al li: Kial ne venis la onta nia bofilo mem?

Jxurnalo de Hamsxahri

Mohameto Rángxbár

Trakukis al Esperanto:M.M

Vere kiom ni estas malricxa

2006-01-29T09:28:00.000Z

Iu el la tagoj, ricxa viro portis sian knabon al vilagxo por montri lin ke kiom malricxa estas la popoloj tie –logxantaj. Ili pasigis tagon kaj nokton en la humila hejmo de vilagxano.

La viro demandis el sia knabo dum la reveno kaj je la fino de la vojagxo:"Kia estis nia vojagxo laux vi?"

La knabo respondis :"Patro , gxi estis bonega!".

La patro demandis :" Cxu vi atendis ilian vivon?"

La knabo respondis :"Jes, mi pensas!".

"Kion vi lernis de cxi tiu vojagxo?" la patro demandis.

La knabo iomete pensis kaj poste trankvile diris :"Mi sciis ke enhejme ni havas unu hundon kaj ili havas kvar. Ni havas fontanon en nia korto kaj ili havas riveron senfinan. Ni havas ornamajn lanternojn en nia korto kaj ili havas la stelojn. Nia korto limigxas al gxiaj muroj sed ilia gxardeno estas senfina!".

2006-01-28T16:35:00.000Z

Gxiaj koloroj min gxojigas. Mi volas dividi tiun gxojon kun vi.

La forto de l' vorto

2006-01-28T12:59:00.000Z

Kelkaj ranoj estis pasanta el arbaro, ke subite du el ili falis en profunda foso. La aliaj ranoj svarmis cxirkaux la foso kaj kiam ili vidis la profundon de la foso diris al tiuj du ranoj ke ne plu ekzistas rimedo, kaj vi frue mortos.

La du ranoj ignoris cxi tiujn dirajxojn kaj penis salti eksteren, per sia tuta forto . Sed la aliaj ranoj konstante diris al ili ke vi rezignu, cxar vi ne povas eligxi el la foso kaj frue vi mortos.

Finfine unu el du ranoj cedis al dirajxoj de la ranoj kaj rezignis . Li subite falis en la fundon de la foso kaj mortis.

Sed la alia rano penegis per sia tuta forto por eligxi el la foso. La aliaj ranoj estis krianta ke gxi rezignu, sed gxi penis kaj penadis kaj finfine eligxis el la foso.

Kiam gxi eligxis el la foso , la aliaj ranoj demandis lin : " Cxu vi ne auxdis niajn dirajxojn?"

Evidentigxis ke la rano estas surda. Vere dum tiu tuta tempo gxi estis pensanta ke la aliaj kuragxigas lin.

*********************************

La larmoj de la patrino

2006-01-28T08:07:00.000Z

La knabo demandis al sia patrino : " Kial vi ploras?"

La patrino respondis : "Cxar mi estas patrino. La knabo diris : " Mi ne komprenas" Lia patrino brakumis lin kaj diris :" Neniam vi komprenos ………".

La knabo demandis el sia patro ke kial la patrino ploras sen iu kialo, kaj la sola respondo de la patro estis ke cxiuj patrinoj estas tiela.

La knabo decidis demandi el Dio : "Ho, dio ! Kial la patrinoj tiom facile ploras?" Dio diris :" Mia filo ! Mi devis krei la patrinojn specialaj. MI kreis iliajn sxultrojn tia kia ke toleru la pezan sxargxon de cxi tiu vivo kaj samtempe esti trankvila kaj afabla. Mi donis al ili forton de naski siajn bebojn. MI donis ilin forton ke ili povu dauxrigi la vojon ecx kiam iliaj proksimuloj forlasas ilin; la forton de gardi la familion dum la malsano, sen iu ajn plendo. MI donis al ili amon al iliaj infanoj ecx kiam iliaj infanoj kondutis kun ili tre malbone.

Kaj certe mi donis al ili la larmon, kio estas ununura por ili por tempoj kiam ili bezonas.

Tradukis al Esperanto: Mahmud Mirbozorgi

**************************************

Li trovis unu cendon

2006-01-10T06:49:00.000Z

Knabo trovis moneron unu-cendan dum pasxado sur la strato. Li gxojegis de trovi tiun moneron, precipe sen ia peno. Cxi tiu eksperimento kauxzis ke li , ankaux en aliaj tagoj klini sian kapon malsupren kun malfermaj okuloj (cxasante trezoron!).

Li trovis dum sia vivdauro, 296 monerojn unu-cendajn , 48 monerojn 5-cendajn, 19 monerojn 10-cendajn, 16 monerojn 25-cendajn, 2 monerojn duondolarajn kaj cxifitajn 1 dolaran monbiletojn. Tio estas, totale 13 dolaroj kaj 26 cendoj.

Anstatau gajni cxi tiun 13 dolarojn kaj 26 cendojn. Li perdis la korgxojigajn belecojn de 31369 sunlevigxoj, briladon de 157 cxielarkoj kaj la pejzagxon de acerarboj en la malvarmo de auxtuno.

Li neniam vidis la dancon de la blankoj nuboj en la cxielo, sin sxangxantaj de formo al formo . La flugantaj birdoj , brileco de suno kaj la ridetoj del' pasagxeroj neniam farigxis parto de liaj memorajxoj.

Tradukis al Esperanto: Mahmud Mirbozorgi

********************************************

La okuloj de la patro

2006-01-05T11:28:00.000Z

Cxi tiu estas rakonto pri magra knabo kiu amis futbalon. Li klopodis en cxiuj ekzercoj, sed pro lia duona staturo, compare kun la aliaj samteamanoj, liaj klopodoj ne rezultis bonan rezulton. En cxiuj matcxoj nia esperanta sportulo sidis sur la flanka benko de la futbalejo , kaj neniam okazis ke li partoprenu en iu matcxo.

Tiu knabo vivis sole kun sia patro kaj ekzistis inter ili speciala rialto. Kvankam la knabo cxiam estis sidanta sur la benko, lia patro cxiam estis inter la spektantaro kaj kuragxigis lin. Cxi tiu knabo ankau je la komenco de la liceo estis la plej magra de la klaso. Sed lia patro refoje lin kuragxigis daurigi siajn ekzercojn, ankaux diris al li ke se ne sxatas gxin, li povas ne dauxrigi. Sed la knabo amis la futbalon kaj havis decidon daurigi gxin. Li faris sian maksimuman penon je espero ke kiam li pligrandigxis, povu partopreni en la futbalmatcxoj. Li estis partoprenanta en cxiuj ekzercoj dum kvar jaroj de la liceo, sed spite de tio, restis samkiel benksidanto . Lia fidela patro estis cxiam inter la spektantoj kaj konstante lin kuragxigis.

La juna frauxlo post la eniro al la universitato ankoraux havis decidon dauxrigi futbalon kaj la edukisto konsentis kun lia decido, cxar ke li cxiam partoprenis tutanime en la ekzercoj kaj krom tio li kuragxigis ankau la aliajn samteamanojn. Cxi tiu fraulo ankau dum la kvar jaroj de la universitato partoprenis en cxiuj ekzercoj , sed neniam ludis en iu matcxo.

En in el la tagoj de la sezonaj futbalmatcxoj, kiam la frauxlo estis iranta al la ekzercejo, la edukisto proksimigxis al li kun telegramo enmane. La juna frauxlo legis la telegramon kaj restis silenta . Li penante resti trankvila, murmure diris :

Hodiaux forpasis mia patro. Cxu mi povas ne partopreni en la ekzerco??

La edukisto afable metis siajn manojn sur la sxultroj de la frauxlo kaj diris : "Mia knabo , ripozu cxi tiun semajnon. Ecx ankau ne necesas ke vi venu por la lasta matcxo sabate."

…Venis la sabato. La juna frauxlo lante eniris en la vestejon kaj metis siajn ajxojn en flanko. La edukisto kaj la futbalistoj miris kiam ili vidis sian fidelan amikon. La juna knabo diris al la edukisto : "Bonvolu permesi min ludi hodiau. Nur cxi tiun unu tagon." La edukisto pretendis ke li ne auxdas lian dirajxon. Ne eblis li permesu ke la plej malforta futbalisto de la teamo ludu en la plej grava matcxo. Sed la juna fraulo multe insistis . Fine la edukisto kompatis al li kaj diris :"Bone; vi povas ludi."

La edukisto kaj futbalistoj kaj la spektantaro ne povis kredi tion kion ili vidis. Cxiuj movoj de tiu cxi fraulo kiu neniam estis ludinta en iu ajn matcxo estis konvena kaj deca. La opona teamo nenia-maniere povis haltigi lin. Li kuradis , pasigadis la pilkon kaj bone defendadis. Li jxetis la pilkon por samteamano en la lastaj minutoj kiu rezultis celbaton.

La ludantoj levis lin sur la manoj kaj la spektantoj lauxdadis lin. En la fino post foriro de la spektantoj, la edukisto vidis ke la juna fraulo estas sidanta en angulo.

"Mia filo! Mi ne povas kredi. Vi estis eksterordinara. Diru min kiel vi povis tiel bone ludi?" diris la edukisto.

La frauxlo kun larmoplenaj okuloj respondis : "Vi scias ke forpasis mia patro. Cxu vi scias ke li estis blinda?" Poste pala rideto sidis sur liaj lipoj :"Mia patro partoprenis lau spektanto en cxiuj matcxoj. Sed hodiau estis la unua fojo kiu ja povis vidi la matcxon kaj mi volis montri lin ke mi povas ludi."

*********************************************

Tradukis al Esperanto:Mahmud Mirbozorgi

Autuno

2005-12-29T06:13:00.000Z

Autuno

La folioj flavigxis kaj versxis sub la piedoj.Vivaldio ludas la autunon de sia "kvar sezonoj". La cxielo estas griza kaj pluvas fresxa, angxel-delikata pluvo. Mi ne piediras sed sxvebas. Mi estas sxvebanta… sed subite ekfalas surteren…kiam mi ekmemoras la malliberajn liberpensantajn hirundojn kiuj nun estas en karceroj kaj oni ilin tiranas. Mi pensas al tiuj paseroj kiuj eksplodas senpeke pro la sineksplodigantoj. Estas malgxojiga kim oni vidas la abundon de mensogoj; de sxulekantoj; de sxtelistoj ktp.

Sed malgrau tiuj asistantoj de malamo kaj malscio, la fresxo de l' pluvo estas bela, la bluo de l' cxielo kaj la varmo de l' amatino estas solena.

…Ankorau Dio estas Dio…

En Taksio

2005-12-25T17:16:00.000Z

Mi estas en taksio. La radio audigas la predikon de la vendred-
pregxan imamon. Li kolere diras ke estas nia rajto havi la
nuklean forton kaj cxiuj irananoj batalas por akiri gxin ecx
gxis la lasta guto de sia sango. Mi pensas ke mi estas iranano,
sed mi ne volas batali kontrau la europanojkaj usonanoj kaj mi
ne donas ecx unu guton da mia sango en tiu probabla batalo.
Do kion pri la dirajxoj de tiu kolera predikanto. Povas esti ke li
mensogas. Elstaras granda dilemo ene de mi… Au li pravas …
Au mi estas iranano…

2005-12-15T08:48:00.000Z

Jen unu el miaj lastaj pentrajxoj

La paradiza krespo de l'avino

2005-11-15T09:37:00.000Z

Eta knabo priskribas por sia avino ke kiel cxiuj ajxoj havas difekton: la lernejo, la familio, la amikoj kaj.

En cxi tiu tempo la avino kiu estis kuiranta krespon, kaj la respondo de la knabo certe estas pozitiva.

- Kion pri la oleo?

- Ne

- Kaj jen du ovoj?

- Ne! Avinjo.

- La faruno? Cxu vi sxatas farunon? Kion pri la sodo?

- Ne avinjo! Mi sentas nauxzingxon de ili.

- Jes ili cxiuj sole sxajnas malbonaj. Sed se ili gxustakvante miksingxus, farigxas el ili bongusta krespo. Dio ankaux kondutis tiamaniere. Ofte ni miras ke kial Dio devas permesi ke ni travivu cxi tiujn malfacilajn epokojn. Sed Dio scias ke kiam li metas cxiujn tiujn malfacilajxojn unu apud la alia, cxiam la rezulto estas bona. Ni devas nur fidi al li. En la fino cxiuj tiuj okazajxoj kune kauxzas elvidigxi eksterordinara rezulto.

Tradukis al Esperanto:Mahmud Mirbozorgi

Al cxiuj truaj potoj

2005-11-09T07:15:00.000Z

Akvoportisto en Hindio havis du grandajn potojn, kiujn li pendis cxiun el unu fino de bastono kaj metis la bastonon sur sia sxultro.

Ekzistis truo en unu el la potoj . Do kiam la sendifekta poto cxiam portis maksimuman kvanton da akvo el la rivero al la hejmo de la patrono; la tru-hava poto portis nur duonon de tiu kvanto.

Tiu tasko dum du jaroj konstante dauxris.

La akvoportisto portis nur unu kaj duonon de potoj da akvo al la hejmo de la patrono.

La sendifekta poto honoris je sia prospero; prospero de atingi al la celo pro kio estis farita. Sed la trua poto estis honta el sia difekto, kaj estis malkontenta ke gxi povas fari nur duonon de sia tasko. Post du jaroj, en tago, apud la rivero, la trua poto diris al la akvoportisto; "Mi hontas el mi mem kaj volas peti pardonon el vi." "Kion vi diras? Pro kio vi hontas?" diris la akvoportisto.

La poto diris : "Dum tiuj pastintaj du jaroj, mi povis fari nur duonon de mia tasko, cxar la truo kiu ekzistas en mi kauxzis tralikigxon de akvo en la reven-vojo al la patrona- hejmo. Pro mia truo, vi devis peni tiom multe, sed ne akirinta kontentigan rezulton ."

La akvoportisto sentis kompaton por la poto kaj kun gxi diris;"Mi petas el vi atendi al la belaj floroj sur la rando de la revenvojo de la hejmo de l' patrono.?

Dum supreniro al la monteto, la poto rigardis sunon kiu donis varmecon al la vojrandaj floroj kaj iomete gxojis . Sed en la fino de la vojo refoje sentis malgxojon. Cxar gxi vidis ke refoje tralikigxis duono de akvo . Pro tio refoje pardonpetis el sia havanto.

"Mi sciis pri via truo kaj utilligis el gxi ."Diris la akvoportisto. "Mi plantis florojn sur la rando de la vojo kaj vi akvumis ilin dum ni estis revenanta hejmen. Dum du jaroj mi ornamis mian patronan hejmon pere de cxi tiuj floroj.

Sen vi ne eblis beligi la hejmon de mia patrono.

Glaciajxo

2005-11-06T09:48:00.000Z

Knabeto eniris en glaciajx-vendejon kaj sidis cxe tablo. La kelnero alportis por li glason da akvo. La knabeto demandis : "Kiom kostas frukta glaciajxo ?" La kelnero respondis : "50 cendoj ." La knabo enposxigis sian manon kaj komencis kalkuli. Poste li demandis : "Kiom kostas unu normala glaciajxo?"

Samtempe kelke da klientoj estis atendanta por libera tablo. "35 cendoj." La kelnero nervoze respondis. La knabo dufoje kalkulis siajn monerojn kaj diris : "Bonvolu glason da normala glaciajo."

La kelnero alportis la glaciajxon kaj iris al siaj okupajxoj. La knabo ankaux post la mangxo de la glaciajxo donis la prezon al la kesto kaj iris. Kiam revenis la kelnero , sxokigxis de tio, kion li vidis. Sur la tablo apud la malplena glaciajxujo estis metita 2 moneroj 5- cendaj kaj 5 moneroj 1- cendaj por gratifiko.

Tradukita de Mirbozorgi

2005-11-02T17:56:00.000Z

Speciala horo

2005-11-02T17:05:00.000Z

Viro revenis el la laborejo malfrue, laca kaj kolera . Li vidis sian kvinjaran knabon cxe la pordo, kiu estis je lia atendo.

-Pacxjo! Cxu mi demandu demandon?

-Jes, certe. Kiun demandon?

-Pacxjo ,. Kiom da monon vi akiras por cxiu horo de la laboro?

La viro kolere respondis :?Gxi ne koncernas al vi . Kial vi demandas tian demandon ??
- Mi nur volas scii. Vi diru, kiom da monon vi akiras por cxiu horo de la laboro?

-Se vi devas scii, do mi diros ; 20 dolarojn , La knabeto kiu havis kapon malsupren, suspiris , poste li rigardis al la viro kaj diris : "Cxu eblas bonvole doni min 10 dolarojn?"

La viro plikolerigxis kaj diris : "Se via kialo por demandi tiun demandon, nur estis preni monon por acxeti bagatelan ludilon; rapide iru al via cxambro kaj konsideru ke kial tiom egoista vi estas. Mi cxiutage multe laboras kaj ne havas tempon por tiaj bebaj kondutoj.?

La knabo lante iris al sia cxambro kaj fermis la pordon.

La viro sidis kaj pli kolerigxis plue. Kiel li sin-permesas demandi tiajn demandojn, nur por preni monon? la viro igxis iom trankvila post cxirkaux unu horo kaj pensis ke povas esti ke li kondutis iom ankre kaj maldelikate kun sia knabeto. Eble, vere estis io ke li bezonis 10 dolarojn por ecxeti gxin. Speciale okazis tre malofte ke la knabeto postulu monon de sia patro.

La viro iris al la cxambro de la knabo kaj malfermis la pordon

-Cxu vi estas en dormo, mia filo.

-Ne, patro, mi estas maldormita.

-Mi pensis ke eble mi kondutis maldelikate kun vi, hodiaux mia laboro estis malfacila kaj dauxra ; jen 10 dolaroj kiun vi petis.

La knabeto sidigxis, ridis kaj kriis; "Dankon, Pacxjo!" Poste li portis sian manon sub sian kusenon kaj de tie, eligis kelkajn cxifitajn monbiletojn.

La viro kiam vidis ke la knabeto mem havas monon , dufoje kolerigxis kaj grumblante diris :"kvankam vi mem havan monon, kial vi petis alian summon?" La knabeto respondis : "Cxar mia mono ne estis suficxa, sed nun gxi estas. Nun mi havas 20 dolarojn.?

"Cxu mi povas acxeti unu horon de via laboro por ke morgaux vi venu hejmen plu frue, cxar mi sxatas vespermangxi kun vi."

2005-11-01T16:48:00.000Z

La koro de Esperanto batas en cxi tiu blogejo.

2005-11-01T16:45:00.000Z

La koro de zamenhof batas en cxi tiu blogejo.

La Angxelo de la bebo

2005-10-31T16:57:00.000Z

Bebo kiu estis preta por naskigxi, iris cxe Dio kaj demandis al li : "Oni diras ke vi sendos min morgaux al la tero; sed mi, tiom malgranda kaj sen ia helpo, kiel povas iri tien por vivi??
Dio respondis : "El multego de la angxeloj, mi elektis unun por vi, sxi atendas vin kaj gardos vin.
Sed la bebo ne estis ankorau certa ke xi volas iri aux ne.
- Sed cxi tie en la paradizo, mi ne havas okupon krom ridado kaj kantando kaj cxi tiuj okupajxoj suficxas por mia gxojo."
Dio diris :"Via angxelo kantos por vi, kaj cxiutage ridos vid ?al-vide via. Vi sentados sxian amon kaj estos gxoja."
Bebo dauxrigis : Kiel mi povas scii kion ili diras kiam mi ne scipovas ilian lingvon?"
Dio karesis gxin kaj diris :"Via angxelo murmuros en vian orelon la plej belajn kaj dolcxajn vortojn kiujn vi eblas apendau auxdi kaj sxi specife kaj pacience instruos al vi kiel pardi.
Bebo diris maltrankvile : ? Kion mi faru, tiam, kiam mi volas paroli kun vi?"
Sed Dio havis respondon ankaux por cxi tiu de mando : " Via angxelo metos viajn manojn unu apud la alia kaj instruos vin kjiel pregxi."
Bebo turnis sian kapon kaj diris : "Mi estas auxdinta ke ankaux malbonaj homoj vivas sur la tero,; kiu gardos min?"
- Via angxelo gardos vin, ecx je la prezo de sia vivo.
Bebo dauxrigis zorge; " Sed mi cxiam estos malfelicxa, cxar ke mi ne pla povas vidi vin?.
Dio ridetis kaj diris : "Via angxelo cxiam priparolos pri mi kaj instruos al; vi la manieron de reveni apud mi, kvankam mi estos cxiam apud vi.?
Tiam la paradizo estis silenta sed auxdigxis bruoj de sur la tero. Bebo sciis keg xi devas komenci frue sian vojagxon.
Gxi demandis mallauxte alian demandon : "Ho mia Dio! Se mid devas iri ja nune, bonvolu diri min la nomon de mia angxelo.?Dio karesis gxian sxultron kaj respondis : "Ne gravas sxia nomo. Vi povas simple voki sxin PATRINO

zamenhof

2005-10-31T15:41:00.000Z

2005-10-30T14:56:00.000Z

Saluton al cxiuj .